บทที่ 3 3

“ฉันจะทำยังไงดีวะไรอันท์ ฉันจะบ้าตายอยู่ละนะ”

“นายก็ชวนสาวๆในสต็อกสักคน ควงไปให้มาดามกับพ่อนายดูตัวก็จบเรื่อง ส่วนเรื่องแต่งงานนายก็บอกว่าขอคบหาดูใจกันก่อนสักพักถ่วงเวลาเอาไว้ก่อนจนกว่าจะเจอที่ถูกใจนายจริงๆ”

“ไม่เอาหรอก เกิดมาดามจริงจังขึ้นมาจัดงานแต่งให้ฉันทันทีฉันต้องบ้าตายแน่ไรอันท์ ฉันยังไม่พร้อมที่จะเอาห่วงมาผูกคอตอนนี้ ฉันยังสนุกกับชีวิตโสด แล้วนายละไรอันท์คุณหญิงแม่ก็บ่นๆว่าอยากให้นายมีเมียเหมือนกันไม่ใช่เหรอ” ไคล์ที่บ่นเรื่องของตัวเองเรียบร้อยก็หันมาให้ความสนใจเพื่อนสนิทที่เจอปัญหาไม่ต่างกันจากบุคคลที่มีอำนาจสูงสุดในบ้าน

“อืม...ฉันก็ยังไม่รู้เหมือนกัน” ไรอันท์ตอบด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย เขาก็ยังไม่อยากมีคนรักตอนนี้แต่ด้วยสมองอันชาญฉลาดของเขาทำให้เขาคิดที่จะจ้างผู้หญิงสักคนเพื่อตบตาพ่อกับแม่แต่ก็ไม่อยากเสี่ยงกับเรื่องที่อาจจะตามมาไม่รู้จบเลยยังไม่รู้จะจัดการกับเรื่องนี้ยังไงดีเหมือนกัน

“เห้อออ...”เสียงถอนหายใจของไคล์ดังขึ้น สองหนุ่มจึงตกอยู่ในภวังค์ความคิดของตนเอง

สองหนุ่มหล่อนั่งมองไปเบื้องล่าง บังเอิญสายตาของไรอันท์ก็เจอเข้ากับสาวสวยคนหนึ่งที่กำลังเต้นอย่างเมามันอยู่กับกลุ่มเพื่อนด้านล่าง หญิงสาวรูปร่างบอบบางใบหน้าสวยหวานที่มองไกลๆ ยังสวยสะดุดตา เธอไม่ได้สวมเสื้อผ้าที่เซ็กซี่ล่อตาล่อใจเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ แต่กลับทำให้ไรอันท์ใจเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความต้องการพลุ่งพล่านไปทั่วร่าง หรืออาจจะเป็นเพราะช่วงนี้งานที่ยุ่งจนไม่มีเวลาปลดปล่อยกับสาวๆ เหมือนทุกครั้ง จึงทำให้ไรอันท์มีความรู้สึกต้องการมากกว่าปกติ

“ครอส ฉันต้องการผู้หญิงคนนั้นนายไปจัดการพาเธอมาหาฉันที” เสียงเข้มของไรอันท์เรียกลูกน้องคนสนิท

ครอสมองตามสายตาของผู้เป็นนาย แล้วจึงโค้งเพื่อรับคำสั่งและออกไปจัดการตามคำสั่ง

“ตาถึงเหมือนกันนิ หวังว่าคงไม่ใช่คนที่ฉันกำลังหมายตานะ” ไคล์เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นครอสกำลังเดินตรงไปยังหญิงสาวสองคน ที่เขาก็หมายตามหนึ่งในนั้นไว้เหมือนกัน

“แล้วนายคิดว่าคนไหนละไคล์” ไรอันท์หันไปมองไคล์แล้วยิ้มที่มุมปาก

“ขอโทษครับคุณผู้หญิง” ณิตาและอลิสาหันไปมองตามเสียงที่พยายามตะโกนเรียกเธอทั้งสอง

“มีอะไรกับเราสองคนคะ” ณิตาถามออกไปด้วยความสงสัย

“เจ้านายของผมต้องการให้คุณทั้งสองคนไปพบที่ห้องวีไอพีข้างบนครับ”

“ทำไมเราสองคนต้องขึ้นไปหาเจ้านายของคุณด้วย เราไม่ไป ”

“คุณอย่าเพิ่งปฏิเสธเลยครับ เจ้านายของผมจ่ายไม่อั้นอยู่แล้วครับ” ครอสคิดว่าผู้หญิงสองคนนี้กำลังเล่นตัวเพื่อเรียกร้องค่าตัวให้สูงขึ้น จึงเอ่ยถึงค่าตอบแทนที่มากกว่าปกติเพื่อให้ทั้งสองคนสนใจแล้วตามตนขึ้นไปยังห้องวีไอพี

ณิตาหน้าชา เจ้านายของผู้ชายคนนี้คิดว่าเธอและอลิสาเป็นผู้หญิงอย่างว่าได้ยังไงกันในเมื่อเธอและเพื่อนไม่ได้แต่งตัวล่อตาล่อใจให้คิดว่าเป็นผู้หญิงแบบนั้นสักนิด มือบางกำหมัดแน่นแล้วจึงตะโกนออกไปด้วยความโมโห

“พวกฉันไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่า แล้วกลับไปบอกเจ้านายของคุณด้วยว่า ‘ไปตายซะ’” ณิตาพูดใส่หน้าก่อนจะจูงมือ อลิสากลับไปนั่งที่โต๊ะด้วยความโมโห แล้วหยิบแก้วเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์อ่อนๆเข้าปากจนหมดแก้ว เพื่อดับความพลุ่งพล่านไม่ให้เผลอชกหน้าผู้ชายคนนั้นที่หาว่าเธอและเพื่อนเป็นผู้หญิงอย่างว่า

“ใจเย็นนะตา อย่าไปสนใจเขาเลย ที่แบบนี้ผู้ชายส่วนใหญ่ก็คิดว่าผู้หญิงที่มาเที่ยวเป็นผู้หญิงอย่างว่ากันทั้งนั้น อย่าไปใส่ใจเลย”

“แล้วเราแต่งตัวเหมือนผู้หญิงพวกนั้นไหมละ อย่าให้เจอหน้าคนที่ส่งผู้ชายคนนั้นมานะ ตาจะชกให้คว่ำเลยคอยดู”

“คุณไรอันท์ครับ เธอไม่ยอมมาพบครับ” ครอสกลับขึ้นไปรายงานเจ้านายหนุ่มที่ห้องวีไอพีหลังจากได้รับคำปฏิเสธและเดินหันหลังจากไปอย่างไม่ใยดีของทั้งคู่

“ทำไมถึงไม่ยอมมา เธอเป็นใครถึงกล้าปฏิเสธฉัน  กะจะเล่นตัวเพื่อเพิ่มราคาหรือไง” ไรอันท์ถามด้วยความโมโหที่ไม่ได้สิ่งที่ต้องการ

“เธอบอกว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่าครับ แล้วก็...เอ่อ..”

“อะไรอีก รีบพูดมาสิ”

“เธอบอกว่าให้เจ้านาย ‘ไปตายซะ’ ครับ” ครอสก้มหน้าตอบเจ้านายหนุ่มที่ตอนนี้ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธที่ถูกหญิงสาวที่ถูกใจปฏิเสธคำเชิญ

หล่อนช่างเป็นผู้หญิงที่กล้าปฏิเสธคำเชิญของเค้า ผู้หญิงทุกคนแย่งกันแทบจะยอมเปลือยกายให้เค้าฟรีๆ ทันทีที่เค้ากระดิกนิ้ว แต่หล่อนกลับกล้าหักหน้าเค้า แถมยังฝากคำพูดมาให้เค้าด้วย มันจะมากไปแล้วนะ

“ฮ่าๆๆๆ...สงสัยแกจะเจอของแข็งเข้าแล้ววะไรอันท์” เสียงหัวเราะของไคล์ดังขึ้นทันทีที่ครอสรายงานเสร็จ

“ฉันอยากได้อะไรแล้วฉันต้องได้ แล้วจะได้เห็นดีกัน”  ก่อนจะนั่งมองสองคนที่นั่งอยู่ในกลุ่มเพื่อนที่มาด้วยกัน จนทั้งหมดลุกออกจากโต๊ะ ไรอันท์จึงลุกขึ้นแล้วเดินออกจากร้านตามกลุ่มของหญิงสาวไป

บทก่อนหน้า
บทถัดไป